بازار بدهی

مدتی از ظهور بازار بدهی میگذرد . بازارهایی که از دید ابتدایی یک بازار جذاب برای سرمایه گذاران کلان به نظر میرسد . تبعات این بازار در بلند مدت و با وجود سرانه درآمد ملی و نبود بازارهای موازی آن میتواند به سرعت باعث تورم لجام گسیحته گردد.بانکها که در وضعیت ورشکستکی به سر میبرند و تنها راه کسب سپرده را در اعلام نرخهای بالاتر میبینند و دارایی های مسموم و گاه غیر قابل وصول را فراموش کرده و چاره ای جز رقابت در جذب سپرده ندارند قادر به رقابت با نرخ های بازار بدهی نیستند .

بازپرداخت این بدهی که بر عهده دولت است ، مستلزم درآمدی بالاتر از نرخهای تضمین شده توسط دولت میباشد .

با توجه به اقتصاد کلان ایران و درصد قایل توجه سبد درآمدی از فروش نفت خام و همینطور نبود ثبات لازم در پایداری این قیمتها و نرخ بهره اعلامی بانک مرکزی ، ناتوانی دولت در بازپرداخت این بدهی ها ، تنها مدل میتواند تزریق نقدینگی توسط بانک مرکزی باشد .از آنجایی که اقتصاد کشور در رکود به سر میبرد و انقباض بازارهای دیگر باعث شدت این رکود گردیده ، ترس از تورم بالاتر سرمایه ها را به سمت بازار ارز و سکه و خروج از کشور سوق خواهد داد .