
در نبود احزاب سیاسی قوی و نبود اعتماد عمومی به احزاب موجود، سیاستمداران برای کسب قدرت و جلب نظر مردم از طریق احزاب، دست به دامان چهره ها و سلبریتیها می شوند.
حال این افرد( چهره های مطرح)بعد از محقق نشدن وعده های داده شده شروع به کتمان هر چه در آن زملن برایش سینه چاک میدادند میکنند .
امروز میتوان با کمی تعقل و آرامش به این نتیجه رسید که پیشنهادات این افراد چه بر سر مردم نا آگاهی آورده که غرق در احساسات؛ حس کردند پیشنهادات چهره ها درست است و سطح شعور و سواد سیاسی آنها بالاتر است، که با این جرات چنین پیشنهاداتی میدهند.
لطفا کمی قبل از قبول هر آنچه در ویترینها میبینید دقت کنید !
مدتهاست که به لطف رشد و توسعه رسانههای مجازی و شبکههای اجتماعی، قواعد تأثیرگذاری در عرصههای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تغییر کرده و شاهد پدیدههای نوظهوری هستیم که پیش از این رایج نبود.
چندسالی است که کلیدواژه سلبریتی وارد ادبیات سیاسی کشورمان شده و بر سر زبانها افتاده است. در واقع سلبریتی به افراد مشهوری گفته میشود که در زمینههای هنری، علمی، ورزشی و حتی مدلینگ صاحب شهرت هستند و همین شهرت، آنها را از افراد عادی متمایز و به یک فرد تأثیرگذار در مناسبات اجتماعی و غیراجتماعی تبدیل کرده است.
تأثیرگذاری این افراد براساس نوع جوامع؛ یعنی توسعهیافته یا در حال توسعه متفاوت است؛ زیرا هرچقدر جامعه، بیشتر توسعهیافته باشد، اثرگذاری آنها کمتر است یا بالعکس، اگر یک جامعه از لحاظ تکنولوژی و تفکرات اجتماعی عقبتر باشد، به تبع آن اثرگذاری سلبریتیها بیشتر خواهد بود.
در شرایطی که سیاستمداران برای کسب قدرت ترجیح میدهند بهجای استفاده از ظرفیت احزاب و نخبگان سیاسی و علمی، از شهرت سلبریتیها به نفع خود استفاده کنند، نشان از ضعف کارکردی احزاب و عدم اعتماد به آرای نخبگان سیاسی و علمی دارد.
بر هیچکس پنهان نیست که احزاب سیاسی در ایران ضعیف هستند و از قدرت آنچنان بالایی در افزایش مشارکت مردمی برخوردار نیستند و علت این مشکل ریشه در مشکلات زیرساختی احزاب دارد.
برچسب:
نویسنده: آروین موسوی