بی گمان با توجه به رشد بی سابقه نقدینگی بالا رفتن قیمت ها قابل انتظار است . لازم است به صورت کوتاه نگاهی ساده به اندازه دارایی های هم واحد بیاندازیم . فرض بر این است شما مالک 10 واحد از مچموع 100 واحد هستید . پس شما مالک 10% از مجموع واحدها هستید . حالا ارزش 10 واحد شما 10% است و رشدی 10% پیش میآید ( اکنون به دلایل رشد اهمیتی نمیدهیم ) . چه اتفاقی می افتد ؟ شما سرخوش از پیشرفت 10% به خود میبالید که راه درست را انتخاب کردید . حالا شما هیچ قدرتی در افزایش مجموع واحد ها ندارید . حالا قدرت تصمیم گیرنده شروع به خلق تعداد مجموع واحد ها از 100 به 500 واجد میکند ! هنوز هم احساس برد میکنید ؟ هم اکنون شما با رشد 10% مالک تعداد 11 واحد شده اید ، ولی 11 واحد از مجموع 500 واحد . شما 10% پیشرفت کرده اید ولی 40% از ارزش واحدها کاسته شده . این در تمام بازارها از جمله کالای مثل مسکن و خودرو و غیره ... قابل اندازه گیری است . به همین دلیل مسکن و خودرو از جمله کالاهای مصرفی به شمار میآیند نه سرمایه ای . این تعریف با سادگی که دارد تفاوت اعداد مسخره تورم اعلامی مراکز آمار و بانک مرکزی را به چالش میکشد .
رشد نقدینگی در اختیار بانک مرکزی است و افراد قدرتی در تولید یا حذف میزان نقدینگی ندارند . پس تصمیم درست را در حرکت اقتصادی و سرمایه گذاری خودتان بگیرید .
تمام نکات سرمایه گذاری به المانهای بانک مرکزی میرسد . بدینگونه سرمایه گذاران هوشمند به مجموع آنچه می اندوزند دقت لازم را دارند . یعنی آنقدر اهمیت ندارد چه میزان رشد کرده اید بلکه مهم آنست که چه میزان از مجموع آن واحد ها را در اختیار دارید .
برچسب:
نویسنده: آروین موسوی
تاريخ: چهارشنبه
12 مهر
1396 ساعت: 5:51