تعهد در پرداخت رانت

سال 1397 همراه با شوک های ارزی آغاز شده و دستورات دولت و فشار بر بانک مرکزی دردی از دردها دوا نکرد .

نرخ دستوری 4200 و اعلام تخصیص با این نرخ به تمام کالاهای ثبت سفارش شده باعث گردید هجوم بی سابقه ای برای ثبت سفارش آورده شود . دولت و بانک مرکزی بر این اشتباه خود پافشاری نموده و آغاز مشکلات و جهش های ارزی آغاز گردید . ایراد کار از آنجایی نشات میگرد که دولت سهمی برای دلالان و سرمایه گذاران خرد در نظر نگرفت و رانتهای بزرگی که سالها داده بود را به یکباره ممنوع و غیرقابل استفاده نمود

درست است که اقتصاد کلان در ایران در انحصار دولت و حکومت است اما نباید فراموش کرد قدرتی خاموش در اختیار صاحبان سرمایه های خرد و مردمی است که در گذر سالهای پر التهاب جنگ و تورم های ایجاد شده گذشته سرمایه های واقعی انبار کرده و امروز در جواب بی تدبیری های گذشته مقابله به مثل میکنند . امروزه روز آنهایی که در گذشته زخم تورم های لجام گسیخته را خورده اند یاد گرفته اند چگونه از سرمایه های خود دفاع کنند و هر چه تعداد این افراد بیشتر شود قدرت حکومت و دولت کاسته شده و تاب و توانی برایش باقی نخواهد ماند .

دیگر کسی به حرفها و احساسات دولت و حکومت در بهبود اقتصاد توجه نخواهد کرد و به درستی به جمع آوری طلا و ارز روی خواهد آورد .

این مشکلات حاصل رانتی است که دولتها و حکومتها در اختیار بانک ها قرار داده و بنگاه داری را تقدیم بانکها نموده و امروز قدرت این رانت از حالت شراکت با دولت و حکومت به اختصاص کلی بانکها و موسسات مالی درآمده است . حکومت و دولت در دست این بانکها و موسسات قرار دارند و با حرکت این موج نقدینگی همه بازارها به سرعت خود را با ارزش طلا برابر میکنند .

اگر همچنان اصرار بر تقدیم رانت باشد به زودی اقتصاد فرو خواهد پاشید و ریال نابود خواهد شد و اینجاست که هرج و مرج و آنارشیست مالی شروع شده و همه آنچه ساختیم خواهد بلعید .

در حال حاضر ریال اعتبار خود را به عنوان ابزار پولی از دست میدهد چون تقاضا برای آن رو به کاهش است و این نتیجه وجود بانکهایی است که بار سنگینی از داراییها مسموم و مطالبات معوقه دارند. امروز اقتصاد در حال پرداخت هزینه تاخیر در اصلاح نظام بانکی و راه حل یابی برای مطالبات معوق است. وی خاطر نشان کرد: بالغ بر ۲۳۰ هزار میلیارد تومان نقدینگی سرگردان در دست مردم است ولی مردم گزینه های زیادی برای سرمایه گذاری ندارند. در نتیجه به سرمایه گذاری در بازارهایی مثل ارز، طلا و سکه، خودرو به جهت حفظ ارزش و یا افزایش سرمایه خود روی می آورند. افزایش تقاضا برای خرید اسکناس ارزهای خارجی دقیقا به دلیل فقدان گزینه های دیگری برای سرمایه گذاری است و معتقدم دولت در ایجاد این گزینهها اهمال کرده است.

به جای تمرکز بر روی بازار ارز به عنوان بازاری که در برابر تحریمها بسیار آسیب پذیر است میتوان بر افزایش گزینههای سرمایه گذاری تاکید کرد. یکی از گزینههای سرمایهگذاری عرضه دارایهایی منجمد بانکی در بازار سرمایه است. بانک مرکزی برای بازگشت بخشی از ریال به سیستم اقتصادی و مدیریت نقدینگی میتواند تا داراییهای منجمد و مسموم بانکها که در مطالبات معوقه به وثیقه گذاشته شده را از طریق مزایدههای عمومی و شفاف به افراد حقیقی و بخش خصوصی (و نه شرکتهای دولتی یا عمومی یا نهادهای حکومتی) عرضه کند تا بدین وسیله علاوه بر مهار بخشی از نقدینگی و کنترل ترازنامه بانکها گزینهای جدید را برای سرمایه گذاری در اختیار عموم مردم قرار دهد و گزینههای دیگری نیز برای سرمایه گذاری سالم و حفظ ارزش و اعتبار ریال را در دستور کار خود قرار دهد. چنین کاری تقاضا برای ریال را تقویت می کند و بانکها را توانمند میکند.